فراتر از گل: آیا بازار حشیش پزشکی اروپا به سمت داروسازی تغییر جهت می‌دهد؟

1. مشکل از گل نیست - مشکل از گل غیراستاندارد است.

هیچ‌کس در این هیئت پیش‌بینی زوال گل را نمی‌کرد — حداقل هانا بلمن، که از داخل آلمان، بزرگترین و پرمصرف‌ترین بازار گل در اروپا، صحبت می‌کرد.

گابریل نیومن نکته‌ی مشابهی را در مورد بریتانیا مطرح کرد: بازار امروزی که به شدت وابسته به گل است، نشان‌دهنده‌ی جمعیتی از بیمارانِ زودپذیر است که نسبت به کانابیس بی‌تجربه نیستند.

2. فناوری پس از برداشت، کلید استانداردسازی است.

اگر مقصد، محصولات استاندارد و در سطح دارویی باشد، چه گل و چه فرمولاسیون، هیئت مدیره در مورد وسیله نقلیه‌ای که صنعت را به آنجا می‌رساند، کاملاً شفاف بود.

فارست به روندهایی اشاره کرد که این شکاف را پر می‌کنند: استخراج بدون حلال که به طور طبیعی پروفیل‌ها را حفظ می‌کند، و نانو امولسیون که واقعاً ترکیبات اصلی گیاه را به دام می‌اندازد.

این یکپارچگی از مزرعه تا داروخانه، تزی است که زیل بر آن بنا شده است. استانداردسازی فقط در اتاق کشت اتفاق نمی‌افتد - بلکه در هر اتفاقی که پس از برداشت می‌افتد، برد یا باخت آن نقش دارد.

3. ثبات، بهای پذیرش است - و GMP قابل اجرا است.

روی سوارس دیدگاه انطباق را مطرح کرد که زیربنای همه اینهاست.

اما او این ایده را که EU-GMP یک محدودیت سفت و سخت است، رد کرد.

به عبارت دیگر: GMP به اپراتورهایی که می‌توانند از فرآیندهای خود با داده‌ها دفاع کنند، پاداش می‌دهد. علم صحیح، که به خوبی مستند شده باشد، در ممیزی‌ها پیروز می‌شود.

4. این صنعت مشکل زبان و شکاف آموزشی دارد.

استانداردسازی محصول تنها نیمی از کار است؛ صنعت همچنین باید نحوه‌ی صحبت در مورد آن را استاندارد کند.

نیومن تله ادراک در بریتانیا را اینگونه توصیف کرد: دسته‌بندی نظارتی، CBMPها - محصولات دارویی مبتنی بر کانابیس - است، اما کلمه‌ای که بیماران و عموم مردم می‌شنوند صرفاً "کانابیس" است و آنها به نتیجه‌گیری‌های خودشان می‌رسند. تطبیق‌های ساده، مانند گفتن "داروهای کانابینوئیدی"، به تقویت چارچوب دارویی که این دسته‌بندی شایسته آن است، کمک می‌کند.

فارست در مورد هزینه محدودیت‌های تبلیغاتی اروپا رک و صریح بود:

و خود سیستم طبقه‌بندی نیز باید بالغ شود.

بلمن به یک متحد کمتر مورد استفاده در پر کردن شکاف آموزشی اشاره کرد: داروساز. تجویز دارو با پزشک شروع می‌شود، اما داروساز آخرین - و اغلب مورد اعتمادترین - نقطه تماس بین دارو و بیمار است.